“Het is nooit eenrichtingsverkeer, je wordt er allebei beter van”

cynthia-jhinnoe-web

Cynthia Jhinnoe (35) heeft een enorm cv als vrijwilliger. Op haar zestiende al was ze betrokken bij de oprichting van jongeren informatiecafé The Site. Heel wat vrijwilligersbaantjes later is ze nu actief voor Burennetwerk in de Baarsjes. Als buurtcontactpersoon doet ze de intakegesprekken met mensen die als vrijwilliger klusjes willen doen of bezoekjes willen brengen aan buurtbewoners.

“Ik was een jaar of zestien, ik speelde toneel bij theater Artisjok / 020 (nultwintig) en danste  met de theatergroep de opening van Kunstbende. Daar was een kraampje waar een vrouw stond die iets wilde opzetten voor en door jongeren. Ik raakte met haar aan de praat, ze was erg enthousiast en ik was nieuwsgierig. Ik was altijd wel ergens voor in. De eerste meeting was in Hotel Arena, in juni 1996 volgens mij. Daar hebben we de eerste stappen gezet naar wat later The Site werd. We begonnen met helemaal niets. Een jaar later hadden we een toplocatie aan de Nieuwezijds Voorburgwal.”

Wat was The Site precies?
“The Site was een jongeren informatiecafé, met computers, internet, een leestafel met tijdschriften en kranten, een bioscoopje. Er was ook een in-house uitzendbureau, een bar waar je tosti’s, snoepgoed, koffie, thee en fris kon krijgen. In die tijd had nog niet iedereen toegang tot het internet. Ik was één van de leden in de jongeren adviesraad (JAR). De JAR bestond uit jongeren van verschillende culturele achtergronden, leeftijden en interesses. Samen organiseerden we workshops en themadagen en we brachten elke maand een tijdschrift uit: Fresh Capital. Ook brachten we maandelijks een informatieladder uit met alle activiteiten die we organiseerden.

Er was een hele positieve vibe. Het voelde niet meer als vrijwilligerswerk

We zijn van daaruit ook een radiozender gestart: Multiculturele Omroep Stichting Amsterdam (MOSA). Dit waren o.a. jongeren van The Site, maar ook jongeren die van buitenaf kwamen die geïnteresseerd waren om radio te maken. Het waren zo’n 12 tot 15 jongeren die draaiboeken maakten, shows presenteerden en research deden. We volgden een cursus van SALTO om de techniek onder de knie te te krijgen. Na het behalen van het radio-certificaat gingen we ‘in de lucht’. De groepjes werden verdeeld over verschillende dagen. Zo waren wij een hele week op de radio. Ik zat in de zaterdag groep.”

Wat was jullie missie?
“The Site moest een centraal punt zijn voor alle jongeren in Amsterdam, voor informatie, en een ontmoetingsplek om samen projecten te organiseren. Alle onderwerpen die jongeren interesseerden kwamen aanbod. Ik dacht mee over alle thema’s en gaf advies. Wat er beter kon, hoe we jongeren konden bereiken, wat voor activiteiten we konden organiseren, en meer.

Vanuit de gemeente werden we gevraagd om zitting te nemen in de European Youth Council. Daarvoor moest je gekozen worden. Ik mocht er twee keer heen! Eén keer in Brussel en één keer in Stockholm. De week ging over participatie van jongeren. Het was zo verschrikkelijk leuk om jongeren uit de andere Europese landen te ontmoeten. Ik heb van beide reizen veel geleerd en leuke mensen ontmoet, met wie ik nog contact heb.”

Hoe omschrijf je die tijd, rond de eeuwwisseling?

“Wat een gave tijd was dat! Er werd veel georganiseerd voor en door jongeren. Iedereen was bezig met vrijwilligerswerk en enthousiast. Er was een hele positieve vibe. Het voelde niet meer als vrijwilligerswerk. Als je het vrijwilligerswerk noemt, krijgt het snel een stempel. Je denkt dan snel aan een ouder iemand helpen. Dat moest ik toen steeds ontkrachten. Nee, ik doe heel andere dingen!”

Hoe verliep het verder met The Site?
“Later kwam het Jongeren Informatie Punt (JIP) bij The Site. Ik weet niet meer exact waarom The Site ophield met bestaan, maar volgens mij was het dat de gemeente de subsidie stopte. Daarna ben ik betrokken geraakt bij Stedelijk Jongerenwerk Amsterdam (SJA). Daar organiseerden ze ook activiteiten. Ik zat in de redactie van Stor!ng, een programma voor en door jongeren dat in de Balie werd opgenomen, dit werd georganiseerd door buurtcentrum Jaco. Ook zat ik in de redactie van tv serie Politiek is moeilijk, dat was in de verkiezingstijd, en werd uitgezonden op MTNL (Multiculturele Televisie Nederland). Dat was een hip en fris programma over politiek.”

Hoe verliep je professionele carrière?
“Ik heb de Academie voor Beeldende Kunsten gedaan. Daarna ging ik als freelancer aan het werk in de kunst- en cultuursector. Ik werkte bijvoorbeeld voor de gemeente Amsterdam, Podium Mozaïek, het Mediacollege en andere opdrachtgevers. Ik heb ook een tijd als docent gewerkt en bij een re-integratiebureau waar ik trajectmanager was van jongeren. Daarna heb ik een tijdlang voor de overheid gewerkt.

Ondertussen was ik een nieuwe studie, Bedrijfskunde, begonnen. Tijdens het schrijven van mijn scriptie had ik veel tijd om na te denken over wat ik nou echt wou doen na deze studie. Ik besloot om weer voor mezelf te beginnen. Onder de naam STUDIO BLVD blog ik, maak en edit ik video’s & vlogs voor bedrijven en particulieren. Daarnaast ben ik nog steeds freelancer op het gebied van kunst- en cultuureducatie.”

Als ik zie dat mensen zich willen inzetten voor anderen, word ik daar heel gelukkig van

Hoe ben je weer in het vrijwilligerswerk terecht gekomen?
“Na de herdenking op de Dam op 4 mei vorig jaar fietste ik naar huis en zag een flyer waarop stond: Goede buur was hier. Ik dacht dat het een naam van een feestje was, omdat de flyer er een beetje graffitiachtig uitzag. Maar het bleek om vrijwilligerswerk bij Burennetwerk te gaan. Ik lag in een deuk en dacht meteen: dat heb ik lang niet gedaan!”

Wat doe je bij Burennetwerk?
“Ik kreeg een kennismakingsgesprek en daaruit bleek dat ze nog een buurtcontactpersoon zochten in de Baarsjes. Ik wist meteen dat ik buurtcontactpersoon wou worden. Je doet dan de intakegesprekken met vrijwilligers die iets willen doen voor mensen in de buurt.”

“Bij de kennismakingsgesprekken laat ik de mensen voornamelijk aan het woord en vraag af en toe iets. Bijvoorbeeld wat hun motivatie is om Goede buur te worden. Om te bepalen of iemand goede intenties heeft, gebruik ik mijn intuïtie. Iedereen heeft zo zijn eigen redenen om vrijwilliger te worden. Onlangs kwam iemand op gesprek die een burn-out achter de rug had. Deze persoon had nu tijd en wilde meer contact hebben met de mensen in de buurt. Het fijne hiervan is dat de buurtgenoten en goede buren elkaar beter leren kennen. Het is nooit eenrichtingsverkeer, je wordt er allebei beter van.”

Wat levert dit vrijwilligerswerk jou op?
“Na gesprekken met Goede buren besef ik weer hoe waardevol vrijwilligerswerk is. Als ik zie dat mensen zich willen inzetten voor anderen, word ik daar heel gelukkig van. Ook is het leuk om meer buurtgenoten te leren kennen.”

Maak je weleens iets grappigs mee?
“Op kerstavond was er een collecte in de Jeruzalemkerk voor Burennetwerk. Ik heb daar toen iets verteld over Burennetwerk. Begin dit jaar kreeg ik een aanmelding van een dame die via de kerk was gekomen. Tijdens het kennismakingsgesprek vertelde ze dat er iemand van Burennetwerk had gesproken met kerstavond en dat ze zich daarom had aangemeld. Die iemand was ik, maar dat wist zij niet meer. Dat was grappig!”

Hoe kijk jij naar sociale betrokkenheid?
“Als we geen financiële druk zouden hebben, zouden we elkaar altijd helpen. Ik denk dat er een vrijwilliger in iedereen zit. In onze maatschappij zijn we bezig met geld verdienen, zijn we ons individuele doel aan het nastreven, dat wordt van je gevraagd. Wat als er geen geld zou zijn? Zouden we dan andere dingen doen?”

Ook vrijwilligerswerk doen?

Burennetwerk kan nog meer vrijwilligers gebruiken! Kijk op de vacaturebank van Vrijwilligers Centrale Amsterdam via www.vca.nu