Een hartelijk welkom waar het telt

Direct naast het Antoni van Leeuwenhoek (AVL) staat een bijzonder huis. Geen ziekenhuis, geen hotel, maar een thuis. Het AVL-Gasthuis biedt patiënten en hun naasten een betaalbare plek om te verblijven tijdens een behandelperiode. Edith en Martine werken er samen om de week op de zondagavond. “Het werk geeft me nog steeds zoveel voldoening. Je kunt op zo’n moment net dat kleine beetje voor iemand betekenen.”

Het AVL is een in kanker gespecialiseerd ziekenhuis en onderzoeksinstituut dat patiënten vanuit heel Nederland behandelt. Familieleden en naasten reizen van ver om nabij te kunnen zijn. Het Gasthuis ontstond uit een simpel, maar cruciaal inzicht: hier zou een plek moeten zijn waar naasten terecht kunnen, zonder de kosten van een hotel te hoeven dragen. Het huis draait op drie parttimemedewerkers in loondienst en maar liefst 75 vrijwilligers. Zij werken in vier verschillende diensten verspreid over de dag en avond. Er is geen subsidie. De inkomsten komen grotendeels van de kamerprijzen – bescheiden, rond de 45 euro per nacht – aangevuld met donaties. Soms in geld, soms in natura. Zo controleert de oom van een vrijwilliger, die elektricien is, gratis alle verlichting. Een andere vrijwilliger laat zich sponsoren voor het Gasthuis tijdens de Vierdaagse.

Het heeft me veel gebracht

Het Gasthuis heeft een bijzondere aantrekkingskracht voor vrijwilligers. Voor Edith begon het dertien jaar geleden toen ze als zzp’er de reuring van collega’s miste. “Ik wilde als één-pitter bij een organisatie horen en iets zinvols buiten de deur doen,” vertelt ze. Als oud-patiënt van het AVL wilde ze bovendien iets terugdoen. Het Gasthuis bleek de perfecte plek: dicht bij de mensen, maar met net genoeg afstand tot het ziekenhuis zelf.

Martine werkte 10 jaar geleden bij een commercieel bedrijf waar ze zingeving miste. “Ik zocht op de website van de vrijwilligerscentrale om te kijken of vrijwilligerswerk iets voor mij zou zijn. In mijn familie heb ik helaas veel met kanker te maken gehad en daarom sprak de vacature van het Gasthuis mij meteen aan. Ik ging solliciteren en het werk heeft me veel gebracht. Waardevolle gesprekken met patiënten en naasten, Edith als fijne collega en via het Gasthuis ben ik zelfs bij mijn huidige baan als communicatieadviseur in het AVL terechtgekomen.”

Ze peinst er niet over om te stoppen met haar vrijwilligerswerk. De verhalen die ze op zondagavond hoort over hoe mensen hun behandeling ervaren, neemt ze mee als waardevolle bagage naar haar werk in het ziekenhuis. Zo zijn beide vrouwen, de één na dertien en de ander na tien jaar, onlosmakelijk met het huis verbonden geraakt.

Voelsprieten

Gasten komen hier in een turbulente fase van hun leven en hun behoeftes lopen sterk uiteen. De een wil bij het inchecken zijn verhaal kwijt, de ander wil het liefst zo snel mogelijk door naar de kamer, en weer een ander maakt graag een praatje over iets totaal anders. Dit maakt dat je goed moet aanvoelen wie wat nodig heeft.

Martine geeft aan dat ze een druk bestaan leidt, met een gezin, een baan, en daarnaast nog het Gasthuis: “Het feit dat ik dit werk na 10 jaar nog steeds doe zegt genoeg. Ik rijd na een dienst altijd met een voldaan gevoel naar huis. Dankbaar voor het kleine beetje wat je op dat moment voor iemand kunt betekenen.” Edith vult aan: “De afwisseling maakt het leuk. Elke dienst andere mensen, andere verhalen, andere anekdotes. Spanning, verdriet en humor, het mag er allemaal zijn.” En het feit dat ze goed kunnen samenwerken, helpt ook. De organisatie let ook op goede matches van vrijwilligers. Om tien uur trekken Edith en Martine de deur achter zich dicht. Er is geen nachtportier. “Dan zeggen we altijd tegen de gasten die nog beneden zitten: ‘Wij gaan naar huis. Wilt u de lichten en kaarsen uitdoen als u naar uw kamer gaat, net zoals thuis?’” En dat is precies wat het Gasthuis wil zijn: een thuis.

Wil je ook ontdekken wat vrijwilligerswerk jou kan bieden?

Honderden mogelijkheden, waar word jij blij van?! Bekijk alle vrijwilligersklussen online of vind jouw match in één gesprek – We helpen je graag op weg!

Interview: Timo Maassen
Foto’s: Peter Lange