Warmlopen voor iets nieuws

“Denk niet: ‘ik ga dit soort vrijwilligerswerk doen omdat ik dat soort betaald werk eraan over wil houden.’ Doe gewoon wat je tof vindt! En de mensen die je er ontmoet zijn minstens zo belangrijk.” Dat is de tip van Erhan, die dankzij vrijwilligerswerk een andere koers in sloeg. Op een kruispunt in zijn werkende leven rolde hij toevallig in een vrijwilligersfunctie bij een kleine welzijnsorganisatie. Daar vond hij zijn weg naar een nieuwe loopbaan. Niet door het werk dat hij er deed, maar door de koffietjes die hij er dronk.

Erhans zoektocht naar iets nieuws begon nadat hij zestien jaar bij de FNV had gewerkt. Voor de vakbond reisde hij het hele land door om mensen in de schoonmaaksector en de voedingsbranche te organiseren op de werkvloer. Belangrijk werk, maar niet voor altijd. “Je zit altijd in strijd, het is hard. Dat had ik wel een beetje gehad.” Hij volgde een mediationopleiding en begon voor zichzelf, maar dat voelde niet als de plek waar hij thuishoorde.

Koffie met een oude rot

Erhan werd nieuwsgierig naar de welzijnssector. Hij stuurde zo’n driehonderd organisaties een mail met zijn aanbod voor mediation. Het leverde geen opdrachten op, maar er waren wel organisaties die zeiden: “Joh, ik vind je profiel interessant. Wil je geen vrijwilliger worden bij mij?” Tegen de kleine Turkse stichting STOC in Amsterdam-West besloot hij ‘ja’ te zeggen. Hij hielp er een spreekuur opzetten voor mensen met vragen of problemen rond hun werk. Dat liep in het begin nog niet storm. Daardoor zat hij veel met de man die hem had binnengehaald. “Het was echt zo’n oude rot in de welzijnswereld die alles en iedereen kende. We hebben veel koffie gedronken en over de sector gepraat.”

Van Turks ontbijt tot schaakclub

Zo liep hij langzaam warm voor het idee dat hij zelf wel als welzijnswerker aan de slag zou willen. Niet veel later attendeerde de man van STOC hem op een vacature bij Dynamo in Amsterdam Oost. Het ging om een opbouwwerker die de Turkse taal spreekt. Erhan: “Ik spreek niet perfect Turks, maar wel redelijk. Genoeg om met mensen te praten.” Hij werd aangenomen en ondersteunt nu bewoners van met name de Transvaalbuurt en de Turkse gemeenschap in heel Oud Oost met het opzetten van buurtinitiatieven en activiteiten in de buurt, vanuit buurtcentrum De Kraaipan. “Mijn voorganger was een vrouw van Turkse afkomst die dit werk misschien wel dertig jaar heeft gedaan. Zij heeft de Turkse gemeenschap in Oost best wel binnen weten te halen.” Nu aan Erhan om haar goede werk voort te zetten.

De activiteiten die Erhan ondersteunt lopen uiteen van bijvoorbeeld een Turks ontbijt in het Dapperhuis tot een vrouwenschaakclub. En hij probeert die groepen ook weer te verbinden aan bredere buurtactiviteiten. “Een nieuwe stichting, Zacht Beton, wilde een buurtpicknick organiseren en daar de Turkse gemeenschap bij betrekken. Ze hadden contact met kunstenaars uit Istanbul. Deze hebben, via mij, contact gelegd met het schaakclubje. Zij hebben Turkse vrouwen geïnterviewd over het leven in de buurt en die verhalen hebben zij weer meegenomen naar de buurtpicknick. De vrouwen waren heel enthousiast.”

“Ze zijn er altijd”

Erhan is enthousiast over de nieuwe wereld waarin hij door zijn werk terecht is gekomen. “Ik ben verrast over wat er allemaal wel niet aan activiteit is, alleen al in Oost. Ik heb hier acht jaar gewoond en ik had geen idee. En het wordt allemaal gedragen door vrijwilligers.” Die vrijwilligers werken met een enorme vanzelfsprekendheid en verantwoordelijkheid. “Ze zijn er altijd. Als ze niet kunnen, dan regelen ze zelf de vervanging. Het loopt gewoon. Ik voel geen vrijblijvendheid vanuit hun kant.”
Zijn eigen vrijwilligerswerk leverde hem meer op dan hij had gedacht. “Ik heb er een nieuw beroep aan overgehouden, maar minstens zo mooi zijn de mensen die ik onderweg heb ontmoet.”

Wil je ook ontdekken wat vrijwilligerswerk jou kan bieden?

Honderden mogelijkheden, waar word jij blij van?! Bekijk alle vrijwilligersklussen online of vind jouw match in één gesprek – We helpen je graag op weg!

Interview: Winnie van Heesch
Foto’s: Kitty de Jong