“Never ever say die” (geef nooit op)

Het is niet alleen het levensmotto van Bert Breij, maar ook de houding waarmee hij zich inzet voor een andere toekomst van technologie. Als oprichter en bestuursvoorzitter van DeSolidariteit gelooft hij in technologie met een menselijk kompas — technologie die niet draait om winst, maar om solidariteit. Samen met jongeren, scholen, kunstenaars en vrijwilligers bouwt hij aan Solidaire Technologie: technologie die verbindt, verantwoordelijkheid versterkt en mensen in hun kracht zet.

“Ik besteed er vijf dagen per week aan, vaak acht uur of meer per dag. Denken, schrijven, overleggen, inspireren en vormgeven lopen voortdurend door elkaar. DeSolidariteit is voor mij geen project, maar een manier van leven. Ik wil begrijpen wat we doen, voelen waarom het ertoe doet en meemaken wat het oplevert. Een dag kan beginnen met het schrijven van een tekst voor de website, gevolgd door overleg met een wethouder of schoolleider, en eindigen met een digitaal gesprek met jongeren of wetenschappers uit het buitenland. Soms werk ik tot laat, omdat ik iets pas loslaat als het klopt.” De afgelopen maanden lag de nadruk bij Bert op de vernieuwing van de website. “De site vertelt wie we zijn en wat we doen. Steeds meer mensen leveren bijdragen en dat maakt me trots.”

Zwemmen met ratten

Bert vertelt hoe het gekomen is dat hij niet tegen onrecht kan: “Ik ben orthodox-katholiek opgevoed als zoon van een slager aan het Singel in Amsterdam. In het Singel heb ik nog tussen de ratten gezwommen. Zeven dagen in de week moest ik naar de kerk. Het sociale is er bij mij ingebakken. Nooit rangen of standen, alleen respect als je ergens heel goed in bent.” Bert heeft zijn opleiding genoten op het internaat van de jezuïeten in Nijmegen. Als hoofd voorlichting bij de Industriebond FNV, naast vele andere beroepen, zag hij hoe slecht er werd omgegaan met personeel. “Voor een habbekrats moesten arbeiders werken in giftige omstandigheden. Met hart en ziel heb ik twaalf jaar voor hen gestreden. Ik was echt een christen-marxist en maakte me ook druk over mensen in de Filipijnen. Je had me moeten zien: snor, corduroybroek, haar over de schouders. Echt jaren zeventig.” Bert lacht: “Ik was heel strijdbaar. Zo was ik woordvoerder bij de werknemers die bijvoorbeeld de ENKA, onderdeel van Akzo in Breda, hebben bezet.”

SOLID Lab – een eigentijds natuurkundelokaal

Een van de mooiste uitwerkingen van de missie van DeSolidariteit is het SOLID Lab. Jongeren, kunstenaars, scholen, zorginstellingen en techmakers werken samen aan nieuwe toepassingen van technologie. Bert vertelt enthousiast: “Het is een soort eigentijdse versie van het oude natuurkundelokaal.” In het lab leren jongeren door te doen. Ze werken aan projecten over AI, robotica en duurzaamheid. “Maar altijd met aandacht voor ethiek, verantwoordelijkheid en solidariteit!” Vrijwilligers spelen hierin een sleutelrol. Ze begeleiden jongeren, geven workshops, helpen bij de organisatie of ondersteunen creatieve projecten. “Je hoeft geen techneut te zijn om mee te doen — iedereen die wil bijdragen aan leren, inspireren of verbinden is welkom.” Trots: “We werken samen met scholen als het ROC van Amsterdam en het Keizer Karel College in Amstelveen. Daar adviseren leerlingen hun schoolleiding over verantwoord AI-gebruik. Vrijwilligerswerk in het SOLID Lab is betekenisvol. Je ziet jongeren groeien — in kennis, zelfvertrouwen en bewustzijn. En je leert zelf minstens zoveel.”

Ik heb alles te danken aan anderen

“Het schrijven van het boek Solidaire Technologie heeft ons (Bert samen met prof. dr. P. Jansen) ongelofelijk veel tijd en energie gekost. Niet omdat het moeilijk was om te schrijven, maar omdat we het goed wilden doen: eerlijk, grondig en menselijk.” Het boek vormt de basis van alle projecten bij DeSolidariteit — van onderwijs en jongerenwerk tot internationale samenwerking. Als 70-plusser voelt Bert zich heel sterk: “Ik mankeer niets! Waarom zou ik stoppen? Geld interesseert me niets. Dat komt niet omdat ik genoeg heb. Juist nu is de tijd gekomen om iets terug te geven aan de maatschappij. Ik heb álles te danken aan anderen. En het is heel goed om een héle goede vrijwilliger te zijn. Niet zomaar een beetje, maar hélemaal. We zijn samen met elkaar afhankelijk van elkaar. Voor wat hoort wat. Ik ben heel trots.” “Mijn levensmotto ‘Never ever say die’ komt uit de voetbal en betekent: je geeft niet op. Ook niet als het tegenzit, als anderen afhaken of als iets langer duurt dan je dacht. ‘Never ever say die’ is een levenshouding. Het is het geloof dat iets lukt als het belangrijk genoeg is.”

Wil jij ook ontdekken wat vrijwilligerswerk jou kan brengen?

Bekijk alle mogelijkheden online of vind jouw match in één gesprek – We helpen je graag op weg!
Heb je interesse gekregen in DeSolidariteit? Bijvoorbeeld om actief te worden in een SOLID Lab? Kijk dan hier.

Interview: Thecla Groot Koerkamp
Foto: Huub Zeeman